Z nauczania Ojca Świętego Benedykta XVI
Współodpowiedzialność?

Dla tych, którzy może po raz pierwszy czytają tekst z naszego papieskiego cyklu warto przypomnieć cel, który nam przyświeca. Otóż trzeba nam pamiętać, że “trwanie w nauce Apostołów” jest jednym z czterech istotnych filarów codzienności Nowego Człowieka, zrodzonego w Chrystusie przez zanurzenie w Duchu Świętym. Na naszej drodze wiary, na którą każdego z nas wprowadził może tylko nam znany Boży świadek Życia nie zapominamy o tym, że prowadzą nas następcy kolegium apostolskiego, a Piotr każdych czasów, biskup Rzymu otrzymał zadanie utwierdzać nas w wierze czyli inspirować nas i porządkować naszą odpowiedź na dar Syna Bożego. Piotr naszych obecnych dni, Benedykt XVI, pracujący w letnim czasie w Castel Gandolfo, w dwudziestą niedzielę zwykłą w ramach przemówienia towarzyszącego modlitwie Anioł Pański pomagał nam, zgodnie ze swoim powołaniem odczytać właściwy sens słów Pana z Eucharystii niedzielnej dla naszego życie. Mówił:
“Dziś liturgia przypomina nam, że wszyscy jesteśmy powołani do pracy w winnicy Pana. Ona dał nam różne charyzmaty, różne określił zadania i różny czas wyznaczył na ich spełnienie. Jeśli jednak podejmiemy dzieło naszego życia z całym oddaniem, ta sama czeka nas nagroda, radość wiecznego udziału w dobroci Pana.”
Zwróćmy uwagę na samo wyrażenie: liturgia przypomina. Liturgia jest wspólnym dziełem Ludu Bożego prowadzonego przez Ducha Świętego szlakiem wyznaczonym przez Ojca, a wskazanym przez Syna Bożego. Liturgią powinno być całe nasze życie. Nazywamy tak obrzędy sakramentalne, bo mają być szczytem i źródłem naszego życia i misji, jako członków jednego Kościoła. Wracając do słów Papieża warto podkreślić, że często nasza liturgia wcale nie przypomina nam, że wszyscy jesteśmy powołani, bo przecież na setki ludzi obecnych na niej tylko kilka dzieli się w niej swoimi charyzmatami. A zadania są przydzielone. Pan czeka na to, aż je zrealizujemy. Dotyczy to i liturgii, i całego życia. I czeka nas także nagroda. Pięknie ją określił Ojciec Święty. Powtórzymy razem: “radość wiecznego udziału w dobroci Pana”. Chodzi tu zarówno o korzystanie z niej, jak i o bycie dobrym w Panu wobec braci.
Do wyżej zacytowanych słów papieża dołóżmy kolejne, które staną się ilustracją do naszych rozważań o naszej służbie we wspólnocie eucharystycznej i życia codziennego. Słowa te znajdujemy w papieskim przesłaniu na VI Zgromadzenie Ogólne Międzynarodowego Forum Akcji Katolickiej:
“Świeckich nie można uważać jedynie za «współpracowników» duchowieństwa, ale za osoby rzeczywiście «współodpowiedzialne» za bycie i działanie Kościoła”. Na jakim polu? “Modlitwa, studium, aktywny udział w życiu Kościoła przy jednoczesnym pozytywnym i uważnym odniesieniu do świata w poszukiwaniu znaków czasu... Prowadzenie ku Chrystusowi, głosząc Jego przesłanie zbawienia językami i metodami zrozumiałymi dla naszych czasów, to wielkie wyzwanie nowej ewangelizacji”. 
To słowa zostały skierowane do członków Akcji Katolickiej. A czy ty już realizujesz swoje powołanie? Proponuję zacząć od rozeznania potrzeb w parafii. To ważne Boże znaki czasu. Jeśli masz pytania zapraszam do rozmowy na żywo lub przez zpanembogiem.pl. We wrześniu rusza też na nowo parafialna szkoła wiary, czyli katechezy dla dorosłych. Otwieramy też nową grupkę oazową dla tych, którzy chcą dojrzeć do uczestnictwa w Kościele, bo Pan dał im pragnienie dzielenia się życiem.
Dziękujemy Ci, Ojcze Święty, za nowe inspiracje i utwierdzanie nas w zdrowej wierze, która jest miłością do Boga czynem i prawdą, a nie tylko słowem i językiem.